Pdf Namaadhu Kiyaa Thakethi //free\\ Link

மாலதி ஆவலுடன் அலுவலகத்திற்கு போனாள். அதிகாரி ஆவணங்களைப் பார்த்து சிரித்தார்; எல்லாம் பரிசுத்தமாக இருந்ததால் அவளுக்கு உடனடி அனுமதி கிடைத்தது. மாலதி வீட்டிற்கு திரும்பி, குடும்பத்தினருக்கு இந்த விசயத்தை வெளியில் சொல்லும்படி உற்சாகமுடன் இருந்தாள். கிராம மக்கள் அதைப் பற்றி கேட்டதும், ஒருவருக்கொருவர் அந்த 'புத்தகத்தின்' கதையை பரப்பினார்கள்.

ஒரு நாள், நகரத்தில் இருந்து வருகை தந்த ஒரு முற்போக்கு தொழில்நுட்ப வல்லுநர் — ரவீந்திரன்— இந்த கதையை கேட்டார். அவர் நகரத்திலிருந்து பணம் செலுத்தி, அந்த புத்தகத்தை கைப்பற்ற விரும்பினார். "இதை டிஜிட்டல் வடிவில் மாற்றினால் உலகம் முழுவதையும் உதவ செய்யலாம்," அவன் சொன்னான்.

புத்தகத்தின் சக்தி கிராமத்தில் வேகமாக பரவியது. பிரதம காலையில் ஒருவர் மறந்து விட்ட மின் கட்டணம் ரசீதுகளை சரிசெய்யப் புத்தகத்தை கொண்டு வந்தார்; மற்றொரு மனிதர் தொலைபேசி சரிபார்ப்புக்கு தேவையான அடையாளத் தகவலை மட்டும் தெளிவுபடுத்தப் பெற்றார். ஆனால் எதுவும் அருவருப்பானது இல்லை; எல்லாம் உண்மையொடு இருக்க நேர்மையாக செயல் படும் போது மட்டும் அது உதவியது. pdf namaadhu kiyaa thakethi

மாலதி சந்தேகத்துடன் இருந்தபோதும், அவள் ஒருகாலையில் குடும்பத்தினருக்கு உதவ வேண்டும் என்பதால் முயற்சி செய்தாள். வீட்டிற்கு வந்து ஒவ்வொரு நாளும் ஒரு பத்தியை எழுத ஆரம்பித்தாள்—ஆவணப் பெயர், தொடர்பு எண்கள், பிறந்தநாள் தேதி, அவளுடைய சொந்தக் குயில் பதிவு போன்றவை. ஒரு வாரத்திற்குப் பிறகு அவர் மீண்டும் வந்தபோது, படையப்பன் புத்தகத்தைக் கொண்டு நகல் எடுத்துக் கொடுத்தார்.

மாலதி, குமார், ரவீந்திரன் மற்றும் பலர் அந்த எண்ணத்தை தொடர்ந்தனர்: ஆவணங்கள் சுத்தமாக இருக்க வேண்டும், நோக்கம் நேர்மையாயிருக்க வேண்டும், மற்றவருக்கு சேதம் செய்யாதே. அவ்வாறு, "பிடிஎப் நாமாது கியோ தாக்கே " படையப்பன் சொன்னான்.

படையப்பன் புன்னகையுடன் கூறின, "முதலில் நீவென்றெழுத்... நீ எழுதியவைகள் உண்மையானவையாக இருக்க வேண்டும். இங்கே கேலி இல்லை; உண்மை மட்டும். அவ்வாறு எழுதியதும், இந்த புத்தகம் உனக்கு சரியாக அமைக்கும் வழியை உனக்குத் தந்துச் சொல்வது."

"இது ஒரு சாதாரண புத்தகம் அல்ல," அவர் துப்பாக்கி போலவே அருகிலிருந்த யதார்த்தத்தைத் தொடங்கினார். "பிடிஎப் என்றால் 'படிக்கொள்ளும் குறிப்பு' என்று நினைத்துக்கொள். இந்த புத்தகம் வழிகாட்டும்; உன் சொற்களை சுத்தமாக எழுதி, அவற்றை நன்றாக அடுக்கி, நடுவில் உள்ள பிழைகளை சரி செய்யும். ஆனால் அது ஒரே நபருக்கு மட்டுமே உதவுகிறது—அவன் மனம் திறந்திருந்தால்." அவற்றை நன்றாக அடுக்கி

அடுத்த மாதம், பள்ளி வாயில் ஒரு சிறுவன் — குமார்— வகுப்பிற்கு சேர்க்கை பெற வேண்டியதாக வந்தான். அவரது பெற்றோர் படிக்கறதில்லை; ஆவணங்களை சரியாக நிரப்ப முடியாமல் சிக்கினார்கள். மாலதி படையப்பனை நினைத்து அவனை அழைத்தாள். படையப்பன் பையிலிருந்து அந்த புத்தகத்தை மீண்டும் எடுத்தார். "அவன் உண்மையான தகவலை தந்து எழுதட்டும்," அவர் கூறினார். குமார் அப்பாவின் பழைய கைமுத்திரையைப் பற்றிய ஒரு சொந்தக் கதை எழுதி, அதில் குடும்பியின் பெயர்கள், முகவரி செருகியபடியே எழுதியான்.

அவர்களின் செயல் துவங்கி, ரவீந்திரன் படையப்பனுடன் சேர்ந்து அந்த புத்தகத்தை ஒரு மிக எளிமையான மின்னணு வடிவாகக் கொண்டு வந்தார். ஆனாலும், ஒருவேளை அந்த மின்னணு வடிவம் எல்லாருக்கும் திறந்தவகையில் கிடைக்கக்கூடாது; ஒருபோதும் வணிக ரகமாக ஆகக்கூடாது என்று படையப்பன் நினைத்தார். அதற்காக, கிராம மக்கள் ஒழுங்காக குழு ஒன்று அமைத்து, யார் அச்சுறுத்தல்கள் இல்லாமல், உண்மையுடன் பயன்படுத்துகின்றனர் என்பதை உறுதி செய்தனர்.

"இதோ, இப்போது நீ இதை நம்பலாம்," படையப்பன் சொன்னான். மாலதி நெஞ்சுப் புணர்ச்சியோடு புத்தகத்தைப் பார்த்தாள். எல்லா எழுத்துகளும் சுத்தமாக ஒழுங்காகப்பட்டு, பிழைகள் இல்லாமல் பக்கமாக பிரியப் படித்தன. அவள் கண்களில் மகிழ்ச்சி வெள்ளம் வந்து சேர்ந்தது.